دلتنگی

فرياد سكوت من فقط سكوتم را فرياد ميكنم ، همين ‎آنرا كه غمى چون غم ما نيست چه داند ؟ ------- كاندوه دل سوخته را سوخته داند روزهای سخت چه روزهای سختی را می گذرانیم خیلی سخت چه آدمهایی که در ذهنشان بر سر دو راهی زمین گیر شده اند به دنبال تفکرات و باورهایشان بروند ؟ یا مسیر واقعیتها را ؟ برای آدمهایی که سنی از آنها گذشته , انتخاب دشواری ست در هر مسیر ، برهه ی طولانیی از عمرشان هدر رفته انتخاب دشواری ست جلال * جمعه ۱۴۰۱/۰۷/۱۵ * ‎ساعت : 0:50 * پست : 25 ...

فرياد سكوت من فقط سكوتم را فرياد ميكنم ، همين ‎آنرا كه غمى چون غم ما نيست چه داند ؟ ------- كاندوه دل سوخته را سوخته داند روزهای سخت ۲ چند سال قبل در یک مجموعه آموزشی غیرانتفاعی کار میکردم یک دبیر تاریخ همکارمان بود که قریب پنجاه سال تدریس میکرد تحلیلش جالب بود می گفت من بیش از بیست سال از دوران تدریسم را دروغ گفتم یا دوران تدرسم در قبل انقلاب ،یا دوران تدریسم در بعد انقلاب چه بگویم !؟ جلال * جمعه ۱۴۰۱/۰۷/۱۵ * ‎ساعت : 1:1 * پست : 26 1 2 3 4 5 6...

من سالهاست بر سر این دوراهی زمینگیرم جوان بودم که انقلاب شد بماند که چه ها کردم تا بعد از جنگ ، مشکلی نداشتم و شاید چند سالی بعد از آن اما .... چه آرزوهایی که بر باد رفت چه باورهایی که به فنا رفت چه عمرهایی که بیهوده گذشت چه یارانی که غریبانه و خوش باورانه پر کشیدند چه افسوسها که بر دل ماند و من .... همچنان زمینگیرم و سکوت ........ بخوانید...

شاید کسی فکر کند که چه شدم ؟ کجا رفتم ؟ چرا چیزی نمی گویم ؟ نمی نویسم ؟چه بگویم ......هر که آمد ، خنجری کشید زخمی زد و .... رفت و من با او مشکلی ندارم با خودم مشکل دارم با دلم دلم بخوانید...

پخش آهاى خبردار (همايون)...

دل از من برد و روی از من نهان و کرد خدا را ، با که این بازی توان کرد شب تنهاییم در قصد جان بود خیالش لطفهای بیکران کرد ...

اين روزها و ، اين ماه ها ، اين سالها ... آمدند ، هم آدمها ، هم ايام كارشان را كردند ، دست در دست هم ، هماهنگ گويى كسى هدايتشان مى كند آمدند ، صاحب شدند ، شكستند ، ويران كردند ، و رفتند !!! و من ماندم و بهت و بغض و حسرت و تنهايى و .... روزها و ماه ها و سال هايى كه گذشتند...

وبلاگ آدمها کلمه ، آدم اند گاهى با يك لبخند جان ميگيرند و گاهى با يك اتفاق ، تمام ميشوند ( نميدانم مال كيست)...

من سکوت خویش را گم کرده املاجرم در این هیاهو گم شدممن که خود افسانه می پرداختمعاقبت افسانه مردم شدمای سکوت ای مادر فریاد هاساز جانم از تو پر آوازه بودتا در آغوش تو ، راهی داشتمچون شراب کهنه شعرم تازه بوددر پناهت برگ و بار من شکفتتو مرا بردی به شهر یاد هامن ندیدم خوشتر از جادوی توای سکوت ای مادر فریاد هاگم شدم در این هیاهو گم شدمتو کجایی تا بگیری داد منگر سکوت خویش را می داشتمزندگی پر بود از فریاد من فریدون مشیری...