دلتنگی

پدرم از دستم رفتمظلومغريبدردمندچكنم با بغض و آه و حسرتهايمآخرين بار كه دستش را گرفتمدو دستى دستم را فشرد و نگاهش نگاهشنگاهشخدايا چه كردى ؟!!! بخوانید...

در کجای این فضای تنگ بی آوازمن کبوترهای شعرم را دهم پرواز ؟شهر را گویی نفس در سینه پنهان است.شاخسار لحظه ها را برگی از برگی نمی جنبد.آسمان در چار دیوار ملال خویش زندانی است.روی این مرداب یک جنبنده پیدا نیست !آفتاب از اینهمه دلمردگی ها روی گردان است.بال پرواز زمان بسته است.هر صدایی را زبان بسته است.زندگی سر در گریبان است!در کجای این ملال آبادمن سرودم را کنم فریاد؟در کجای این فضای تنگ بی آوازمن کبوترهای شعرم را دهم پرواز؟(فریدون مشیری)...

من سکوت خویش را گم کرده املاجرم در این هیاهو گم شدممن که خود افسانه می پرداختمعاقبت افسانه مردم شدمای سکوت ای مادر فریاد هاساز جانم از تو پر آوازه بودتا در آغوش تو ، راهی داشتمچون شراب کهنه شعرم تازه بوددر پناهت برگ و بار من شکفتتو مرا بردی به شهر یاد هامن ندیدم خوشتر از جادوی توای سکوت ای مادر فریاد هاگم شدم در این هیاهو گم شدمتو کجایی تا بگیری داد منگر سکوت خویش را می داشتمزندگی پر بود از فریاد من فریدون مشیری...